Bohaterowie "Wesela"

Pan Młody – Lucjan Rydel
Pan Młody – Lucjan Rydel (1870-1918), poeta i dramaturg – został tu przedstawiony z tendencją do przejaskrawienia jego słabostek, rysów komicznych. Jego skłonność do chłopomanii jest tu pokazana jako obłudna maska, chociaż trzeba dodać, że Pan Młody sam w nią wierzy. Pan Młody kocha to, co wiejskie: krajobrazy, stroje, styl życia (zaczyna nawet iść w ślady chłopów i unikać higieny osobistej, od czego – jak sam mówi – czuje się znacznie lepiej). Stara się naśladować Gospodarza, jest jakby przedłużeniem jego postaci. Zwierza się Racheli, że, jako poeta, kiedyś opisze wszystko to, co go tu spotkało.

Poeta – Kazimierz Tetmajer
Poeta – Kazimierz Tetmajer (1865-1940) – brat gospodarza, Włodzimierza Tetmajera, autor dramatu poetyckiego „Zawisza Czarny”. W sztuce jest nazywany „żurawcem”, gdyż uwielbiał podróżować, na weselu Rydla był jedynie przelotem. Wyspiański ukazał także inną skłonność Kazimierza Tetmajera – prowadzenie częstych dyskusji-flirtów (m.in. z Maryną i Rachelą). Niekiedy owe dialogi przeradzają się w mini-poematy. Poeta przeżywa wewnętrzny dramat postawy, jako poeta jest światowcem, obserwującym bawiących się ludzi z dystansu. Jest jednocześnie „lwem salonowym”, co przejawia się w częstych flirtach. Podczas rozmowy z Rachelą, w ich głowach rodzi się pomysł zaproszenia na wesele Chochoła. Wypowiedzi Poety nacechowane są dekadentyzmem i pesymizmem, wyraźnie czuć wewnętrzne rozdarcie – Poeta marzy o sile i potędze, lecz wokół dostrzega jedynie „skrzeczącą pospolitość”

Dziennikarz – Rudolf Starzewski
Dziennikarz – Rudolf Starzewski (1870-1920), ówczesny redaktor krakowskiego „Czasu” – jest postacią zdolną do właściwej oceny sytuacji narodowej. Posiada dużą wiedzę i intuicję, cechuje się inteligencją i analityczną oceną rzeczywistości. Jak pisze Żeleński: „był om człowiekiem najbardziej powołanym, aby na weselu objawiła mu się przenikliwa, gorzka, surowa myśl, upostaciowiona w Stańczyku”. Ulega poczuciu niemocy, świadomość tragizmu losów narodu niezdolnego do działania odbiera mu aktywność, wpędza w apatię. Ma również lekceważący stosunek do chłopstwa, uważając je za krótkowzrocznych prowincjuszy.

Gospodarz - Włodzimierz Tetmajer
Gospodarz - Włodzimierz Tetmajer (1862-1923), malarz i poeta, później także działacz polityczny. W jego domu właśnie odbywa się tytułowe wesele. Choć w duszy romantyk, skłonny do uniesień, a nawet obłędu (wrażenia wywołane wizytą Wernyhory), Gospodarz patrzy na świat oczyma realisty – oddaje bieg wypadków w ręce młodszego pokolenia, nie bacząc na potencjalne konsekwencje tej decyzji. Wyspiański ukazał w nim słabość, niezdecydowanie Inteligencji do podjęcia wielkiego czynu. Miast tego, stać ich jedynie na słowa, deklaracje, czekanie i marzenia.

Nos – cyganeria artystyczna Przybyszewskiego
Nos to połączenie dwóch postaci: Tadeusza Noskowskiego i Stanisława Czajkowskiego oraz, jak mówi Boy-Żeleński, „cała przybyszewszczyzna, której dwuletni okres święcił się w Krakowie bezpośrednio przed Weselem”. Nos uosabia więc wszystkie charakterystyczne cechy młodopolskich artystów, a przede wszystkim, skłonność do alkoholu:. Nos wyraża także dekadencką, nihilistyczną postawę wobec życia: oraz kult sztuki:

Rachela Haneczka Zosia

Mieszkańcy Bronowic/Chłopstwo
Panna Młoda (Jadwiga Mikołajczykówna) Czepiec Czepcowa Gospodyni Żyd Jasiek Dziad Kuba Wojtuś Staszek Isia Kasper Klimina Marysia Kasia Ksiądz

Osoby dramatu(postacie fantastyczne/historyczne)
Chochoł Widmo Stańczyk Hetman Rycerz Czarny Upiór Wernyhora