Blah blah

met onbekende, maer of wy over langh bekenden geweest waren. [Bert.] De beleeftheydt van de Francoysen is my seer wel bekent. [Guil.] Maer vermits dese dochter niet altijdt by ons konde blijven (want sy most het huys-werck besorghen, en de andere komende gasten willekom heeten) soo stondt altijdt by de tafel een meysken, die in alle boerterije en drolligheydt bedreven was, en soo op alles gheslepen, datse voor een gat niet en was te vanghen, tot dat de dochter weder quam, want de moeder was heel oudt. [Bert.] Wel hoe worder doch opgheschaft? Want met praetjens en kan men den buyck niet vulle[n]. [Guil.] Voorwaer seer heerlijck, soo dat ick my verwonderde, hoemen om sulcken kleynen prijs de gasten kan tracteeren. De maeltijd nu ghedaen zijnde, vermaeckende de gasten weder met een lieflijck praetjen, op dat hun den tijdt niet te langh valle, so dat ick by my dochte by huys, en niet van huys te wesen. [Bert.] Wel hoe ist Mette kamer ghestelt? [Guil.] Over al zijn eenighe dochters lachende, weeldigh spelende, vraghende daer en boven of wy gheen vuyle kleederen of linnen hadden, om te wasschen: en ghewasschen zijnde, gaven sy ons die weder. Wat wil ick veel seggen? wy en hebben daer niet ghesien, dan meyskens ende vrouwen, behalven in den stal, hoewel sy dickwils met ghewelt daer in quamen, ende den reysenden omhelsende, betoonden soodanighe liefde oft haer broeders, of bloedt-vrienden gheweest waren. [Bert.] Die manieren staen moghelijck den Francoysen wel, nochtans ghevalt my beter de wijse ende aert der Duytschen, die mannelijcker is. [Guil.] Ten heeft my noyt moghen ghebeuren Duyts-land te besien, daerom bid ick dat ghy ’t u niet laet verdrieten, te vertellen op wat wijse sy haere gasten ontfanghen. [Bert.] Oft over al sulscken maniere is weet ick niet, maer wat ick ghesien hebbe sa lick verhalen. In ’t aenkomen heeft u niemandt willekom, op datse niet souden schijnen nae de gasten te verlanghen, want dat achten sy (voor de Duytsche ernstachtigheyt) heel versmadelijck. Als ghy lang ghenoegh sult geroepen hebben, so komt ten laetsten eener door een venster vande stove, fijn hooft uytsteke[n], even als de Schilt-pad uyt sijn schelp (want sy blyven daer by na tot S. Jan inden Somer.) Dien moet ghy dan noch eerst vraghen, of men daer wel magh logheren, so hy ’t hooft niet schud, so meent hy ja: vragende voorts na den stal, wijst hy die metter handt: daer mooght ghy dan u peert na u wijse voederen, gheen knecht slater een handt aen. So ’t nu een vermaerde herbergh is, soo wijst de stal-knecht u den stal, en de plaets voor ’t Peert, doch gantsch niet bequaem, want de beste plaetse wordt insonderheyt voor de toekomende Edel-luyden bewaert: ende soo ghy daer yets tegen preutelt, terstont moet ghy hooren, [Wans dich nit ghefált, such ein ander herbergh.] ’t Hoy krijght men qualijck, of seer spaersaem, en verkopent by na soo dier als den haver. Als ghy nu u paert besorght hebt van alles, soo gaet ghy t’eenemael beslijckt, bestopt, gheleerst, ghespoort, met sack en pack, in de stove, dan die is voor allen ghemeen. [Guil.] By den Fransoysen wijstmen u een kamer, waer in ghy u verkleedt, veeght, warmt, of rust, soo ’t u ghelieft. [Bert.] Ten is hier de manier niet: in de stove treckt ghy u leersen uyt, treckt schoenen aen, ende (soo ghy wilt) oock een schoon hembd, de natte kleederen hanghtmen om de kaccchel, daer moet ghy selve toesien dat sy drooghen: daer is oock water, soo ghy u handen wilt wasschen, maer ghemeenlijck soo klaer, dat ghy wel ander mooght soecken, om’t voorgaende af te spoelen.

[Guil.] Ick prijs de mannen, die soo