Willi

19 maja 2007 to był jeden z tych dni, w których doszło do takich zapowiedzi, że cała Ziemia zamarła. Po dziewięciu latach od premiery znakomitej pierwszej części, fani zostali zapewnieni, że na pewno otrzymają jej kontynuację. Momentalnie StarCraft 2 wskoczył na listę jednej z najbardziej wyczekiwanych gier wszech czasów.

Od tego momentu minęło jednak wiele czasu i zespół tworzący grę podjął wiele decyzji, z których wiele było kontrowersyjnych i niekoniecznie spotkały się z aplauzem graczy. Przypomnijmy najważniejszą z nich: gra została podzielona na trylogię. Każda z części poświęcona będzie historii jednej z ras. Tutaj wyjaśnię parę rzeczy, bowiem namnożyło się sceptyków oraz ludzi, którzy z uporem maniaka i biblijnych proroków głoszą, że i Blizzarda dotknęła paskudna klątwa żądzy pieniądza. WRONG! Taki podział jest uzasadniony planowaną zawartością kampanii – każda z nich ma oferować kilkadziesiąt godzin znakomitej zabawy i być wyładowana po brzegi smakowitymi misjami oraz świetnymi pomysłami. Gdyby wydano wszystkie trzy kampanie naraz, producenci byliby zmuszeni do cięcia gry w celu przyśpieszenia premiery i zrezygnowania z planów, przez co otrzymalibyśmy produkcję słabą (przynajmniej jak na standardy Blizzarda), która zawiodła by graczy, byłaby niepotrzebnym wydatkiem pieniędzy, którego efekty w ogóle by nie zadowoliły twórców. Jeżeli jeszcze nie jesteście przekonani, to czytajcie dalej!

Raynor here!

Kampania dla jednego gracza będzie zrealizowana pomysłowo i wyglądać ma zupełnie inaczej jak w pierwszej części. Centralną postacią będzie Jim Raynor, nasz stary dobry znajomek z pierwszej części. Jeśli ktoś pamięta zakończenie Brood War to wie, że było one pesymistyczne i przygnębiające – źli odnoszą zwycięstwo (Kerrigan) tudzież odbijają się od dna (Mengsk), a nasz dobry i prawy szeryf zostaje na lodzie wykorzystany przez uprzednio wspomniane persony. Jako przywódca małej grupki piratów musi borykać się z najbardziej prozaicznym problemem: brakiem pieniędzy! Załoga zaczyna narzekać na brak wypłaty, trzeba im jakoś na chwilę zamknąć gęby, najlepiej wciśniętym w łapę plikiem banknotów.

Na zdobywaniu kasy ogólnie polegać będzie nasza rozgrywka. Po ukończeniu misji otrzymamy pieniądze, które następnie rozdysponujemy na ulepszenia dla naszych jednostek. Zadania stawiane przed nami zapowiadają się na najlepsze, z jakimi będziemy mieli do czynienia w grach RTS. Każda z misji ma być unikatowa i stawiać nam wyjątkowe wyzwania. Przykładowo w jednym ze scenariuszy do czynienia będziemy mieć z podnoszącym się co jakiś czas poziomem lawy, która zalewa niższe partie mapy, co zmuszać będzie nas do ucieczki w bezpieczne miejsce i do mienia na uwadze wszelkich ostrzeżeń. Inne ciekawe pomysły to np. eskortowanie konwojów cywili czy oczyszczanie kolonii z zarażonych przez zergów terran, którzy atakują nas nocą. Cała kampania ma być wyładowana świetnymi pomysłami, dzięki którym nie będziemy się nudzić.

W międzyczasie gracz będzie poruszał się po pokładzie okrętu dowodzenia, Hyperiona. W tym miejscu będzie można podyskutować z napotkanymi postaciami – w miarę postępów w kampanii nasza ekipa jest coraz większa, ale zależy to również od podjętych wyborów. Tutaj dokonujemy zakupów ulepszeń i jednostek, co pozwala nam na dostosowanie armii do naszych potrzeb i stylu gry. Możemy tutaj także spotkać doktorka, który udostępni nam upgrade’y, gdy wykonamy pewne zadania bonusowe, polegające np. na ubiciu określonej liczby danych stworów tudzież zebraniu jakichś przedmiotów. Czasami można tego dokonać w jednej misji, innym razem trzeba poświęcić na to więcej czasu i uwagi. Możliwe będzie także wynajęcie najemników – czyli potężniejszych wersji podstawowych jednostek. To plus nieliniowość fabuły (można pomijać zadania, czasami zablokuje nam to pewną linię fabularną i tak dalej, ale zakończenie będzie jedno – Metzen jednakże zarzekał się, że będzie iście epickie) oraz wybory moralne i większa głębia bohaterów oraz niejednoznaczność fabuły i motywów działań sprawiać będą, że kolejne decyzje podejmować będziemy z rozwagą, a świat gry naprawdę nas wciągnie.

Chociaż w singlu grać będziemy jedynie Terranami, to jednak z przyczyn fabularnych dane nam będzie pokierować w małym epizodzie siłami Protossów. Nie wiadomo wiele o pozostałych kampaniach – mówi się tyle, że u zergów rozgrywka będzie skupiona na rozwoju głównej postaci jak w RPG, a protossi nastawieni będą na eksplorację i jednoczenie zwaśnionych plemion. Zapowiada się bardzo ciekawie. Oczywiście wszystkie rasy będą grywalne w trybie multi-player – naturalnie wiele jednostek i ulepszeń z kampanii single nie pojawi się w rozgrywce dla wielu graczy z oczywistych względów (a jeśli nie, to chodzi o balans).

Nukes for all

Wspominając o rozgrywce sieciowej trzeba koniecznie napisać o nowej platformie przeznaczonej do takiej zabawy – a mianowicie Battle.necie w wersji 2.0. Przy jej tworzeniu Blizzard postawił sobie kilka celów do zrealizowania – przede wszystkim poprawienie tego, co wcześniej nie działało.

Przy instalacji wymagane niestety będzie połączenie z Internetem – instalator potwierdzać będzie oryginalność naszej kopii gry. Sam SC2 będzie w pełni korzystał z dobrodziejstwa łącza – wszelkie nasze statystyki i osiągnięcia będą wysyłane na serwer, możliwe jest także przechowywanie tam zapisanych stanów gry, dzięki czemu można w każdym miejscu kontynuować zabawę tam, gdzie skończyliśmy, np. w pracy czy szkole (właściwie to nie polecam). Wspomniałem coś o osiągnięciach i takowe będą, wzorem World of WarCraft. Tym razem jednak mają dawać nam nagrody w postaci nowych avatarów do profilu i innych tego typu bzdurek. Fajny bajer, chociaż można grać jako „gość” i jak najbardziej cieszyć się grą, jednakże bez tych wszystkich udogodnień.

Sam Battle.net ma usprawnić rozgrywki w drabince oraz wyszukiwanie graczy na naszym poziomie, dzięki czemu uniknie się sytuacji, w których jako nowicjuszy trafiamy na starych wyjadaczy. Kontakty z przyjaciółmi zostaną ułatwione, do tego BN2.0 będzie w pełni zintegrowany z innymi produkcjami Blizza. Zapowiada się naprawdę ciekawie, ale niektóre decyzje są kontrowersyjne. Poczekamy, zobaczymy.

Galaxy Editor

Bardzo ważną częścią gry będzie edytor, który jest jednym z aspektów wpływającym na długowieczność gry. Galaxy Editor ma być w każdym calu bardziej rozbudowany od World Editora z WarCrafta 3 i umożliwiać naprawdę wiele. Na BlizzConie 2009 ukazano kilka przykładowych rzeczy zrobionych w edytorze – np. uberliska, czyli potężną jednostkę zergów ukazującą możliwości edytora jednostek, strzelaninę TPP z elementami RPG (padło pytanie – czy to StarCraft: Ghost?) oraz Lost Viking, kosmicznego shootera. Wyobrażacie sobie, co mogą stworzyć fani?

A właśnie – jest możliwość, że za niektóre mapki trzeba będzie płacić w specjalnym sklepiku. Ale nie martwcie się – nie będzie tak, że jakiś przygłup zrobi badziewną mapkę i zażąda za nią paru dolców. Nic z tego – mapy ze strefy Premium będą musiały prezentować nowatorski pomysł (zatem DOTA będą już za darmo), który nie pojawił się wcześniej. Zadanie trudne, ale warto mu sprostać, zwłaszcza że pewna część wynagrodzenia za mapkę ma trafiać do autorów, co zachęcić ma twórców map do wytężonej pracy. Uff.

Wybaczcie nudne śródtytuły, nie miałem pomysłu… ;(

Jak gra wygląda, widać na screenach, produkcja robi się coraz mroczniejsza i jest naprawdę śliczna. Nie powinna też mieć dużych wymagań (Blizzard nie może na coś takiego pozwolić), ale za wcześnie jest na mówienie o sprzęcie potrzebnym do komfortowej zabawy. Warto coś wspomnieć w kwestii głosów postaci – powracają Robert Clotworthy jako Jim Raynor oraz James Harper jako Arcturus Mengsk. Glynnis Campbell-Talken (Kerrigan) została zastąpiona Tricią Helfer znaną z np. Battlestar: Galactica, a zmarły Jack Ritschel znalazł zastępcę we Fredzie Tatasciore (strasznie dziwne nazwisko). Za casting odpowiada uznana Andrea Romano.

Na koniec wspomnę jeszcze o pre-renderowanych filmach – najdłuższy z nich ma trwać dziesięć minut i po zaprezentowanych fragmentach wiadomo jedno: będą rządzić, a ekipa za nie odpowiedzialna jest jedną z najlepszych (a może i najlepszą?) w tym fachu. Jedno jest pewne: warto czekać!