Καθιερωμένο Πρότυπο

Καθιερωμένο Πρότυπο

Standard Model

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, οι φυσικοί αντελήφθησαν την ανεπάρκεια της υπάρχουσας, μέχρι τότε, θεωρίας, ότι τα στοιχειώδη σωματίδια από τα οποία αποτελείται η Ύλη είναι:
 * πρωτόνια,
 * νετρόνια και
 * ηλεκτρόνια.

Πράγματι, δεκάδες καινούρια σωματίδια που άρχισαν να ανακαλύπτονται, φαίνονταν να είναι ακετά μικρότερα από τα μέχρι τότε θεωρούμενα ως στοιχειώδη.

Η θεωρία των κουάρκς των Gell-Mann και Zweig έλυσε αυτά τα προβλήματα. Κατά την διάρκεια των τριάντα τελευταίων ετών, η θεωρία που σήμερα είναι γνωστή σαν το "Καθιερωμένο Πρότυπο" των στοιχειωδών σωματιδίων και αλληλεπιδράσεων έχει σταδιακά μεγαλώσει και έγινε κοινά αποδεκτή με τις καινούριες αποδείξεις από τα πειράματα που έγιναν στους νεώτερους επιταχυντές σωματιδίων.

Στο Καθιερωμένο Πρότυπο υπάρχουν τρείς βασικές επιδράσεις (ορθότερα, αλληλεπιδράσεις), η δράση των οποίων στηρίζεται στην ανταλλαγή ορισμένων στοιχειωδών σωματιδίων που ονομάζονται σωματίδια-φορείς.

Αυτές είναι:
 * Η Ηλεκτρομαγνητική Επίδραση
 * Η Ασθενής Επίδραση
 * Η Ισχυρή Επίδραση

Η εμβέλεια της κάθε επίδρασης εξαρτάται από την μάζα του ανταλλασόμενου σωματιδίου: όσο μεγαλύτερη είναι η μάζα τόσο μικρότερη είναι η εμβέλεια.

Τα σωματίδια-φορείς έχουν την ιδιαίτερη ιδιότητα ότι για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, και βάσει συγκεκριμένων κανόνων, μετατρέπονται σε ζεύγη ασταθών στοιχειωδών σωματιδίων.