Οπτική

Οπτική

Optics

Η Οπτική είναι κλάδος της φυσικής, που εξετάζει τους νόμους που έχουν σχέση με το φως, τη φύση του φωτός, καθώς και την επίδραση που έχει στα όργανα της όρασης.

Διαίρεση
Διαιρείται σε δύο κλάδους: τη γεωμετρική και τη φυσική οπτική. Και οι δυο βρίσκουν πρακτική και τεχνική εφαρμογή.

Ιστορική Αναδρομή
Η οπτική αρχίζει απ' τα αρχαία ακόμη χρόνια. Οι Βαβυλώνιοι γνώριζαν ότι η διάδοση του φωτός είναι ευθύγραμμη. Ο Πυθαγόρας, ο Δημόκριτος, ο Πλάτων κι ο Αριστοτέλης είχαν γνώσεις σχετικές με την οπτική. Τα πρώτα οπτικά όργανα ήταν τα κάτοπτρα. Εφαρμογές πάνω στις ιδιότητές τους έκανε ο Αρχιμήδης.

Στη Δυτική Ευρώπη η μελέτη της οπτικής αρχίζει το 13ο αι. με το Βικέντιο ντε Μποβέ και το Λουλ, που ασχολούνται με τα κάτοπτρα. Το 17ο αιώνα οι εργασίες των Νεύτωνα, Χουίγκενς και Γκριμάλντι έδωσαν νέα ώθηση στην εξέλιξη της οπτικής. Ο νόμος της διάθλασης του φωτός προσδιορίστηκε με πειραματικό τρόπο από τους Σνέλιους και Καρτέσιο. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι Fresnel και Young τεκμηρίωσαν την κυματική φύση του φωτός. Η σύγχρονη οπτική συνεχώς εξελίσσεται.

Θέματα - Τομείς

 * Εξισώσεις Maxwell για οπτικά υλικά
 * μεταφορά ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας.
 * Ανάκλαση,
 * διάθλαση,
 * εξισώσεις Fresnel,
 * εξισώσεις διασποράς.
 * Συμβολή,
 * εξισώσεις Αiry,
 * συμβολομετρία.
 * Περίθλαση,
 * ολοκλήρωμα Kirchhoff,
 * οπτικά φράγματα.
 * Πόλωση,
 * σκέδαση,
 * οπτική δράση,
 * πολωτές,
 * καθυστερητές φάσεως.
 * Λεπτά υμένια συμβολής.
 * Ολογραφία.
 * Οπτικές ίνες.
 * Φωτεινές πηγές και
 * φωτοανιχνευτές