Forpoczty

Forpoczty” jest to tom zbiorowy autorstwa Wacława Nałkowskiego, Cezarego Jellenty oraz Marii Komornickiej. Programowym artykułem dla tego dzieła są „Forpoczty ewolucji psychicznej i troglodyci”. Autor dokonał podziału ludzkości na typy zachowawcze, pozbawione twórczych aspiracji, oraz jednostki zapowiadające przyszły doskonalszy typ człowieka. Ci pierwsi nie dostrzegają niczego poza doczesnymi efektami swoich działań, są wrogo nastawieni do wszelkiej twórczej myśli i niewrażliwi na niemoralną problematykę istnienia. Ci drudzy zaś, cierpienie i zło odczuwają wyjątkowo i silnie, są nieprzystosowani do życia powszedniego, ponieważ ich myśli są skierowane ku istnieniu lepszemu i godniejszemu. Autor dokonuje dalszego podziału pośród troglodytów: Nad nimi zaś górują jednostki wrażliwe, uduchowione, uczuciowe - owe forpoczty ewolucji psychicznej. To właśnie oni są awangardą (awangarda = forpoczta = straż przednia) ludzkości. Tragizm nerowców (troglodytów) polega na tym, że giną, bo nie mogą udoskonalić społeczeństwa
 * ludzie-byki - „to magazyny dość znacznej energii brutalnej; […] typy te są czymś w rodzaju zwierząt pociągowych w armii” - ludzie, którzy są brutalni, lecz pożyteczni
 * ludzie-świnie - „to siły marne, filistry najgorszego gatunku, których właściwym żywiołem jest błoto”
 * ludzie drewna - „(automaty, maszyny, „szewcy”) […]; ludzie-drewna, dzięki swej fachowości, uczciwości i neutralności […], mają […] na opinię wpływ przeważający; są to ludzie solidni.”