Kompozycja "Wesela"

W swojej "Plotce o 'Weselu'", Boy-Żeleński napisał, że Wyspiański ''w bronowickiej chacie ujrzał i usłyszał swoją sztukę". Pomimo iż na weselu Rydla było wielu artystów, to dzieło Wyspiańskiego stało się najbardziej znane i poruszające umysły czytelników. To dlatego, iż "Wesele" ma przemyślaną kompozycję, łączącą w sobie wątki realistyczne i metafizyczne.

Akt I
Jeszcze przed pojawieniem się "osób dramatu" (czyli Chochoła, Widma, Stańczyka, Hetmana, Rycerza, Upiora i Wernyhory) "Wesele" jest komedią obyczajową, ukazującą często komiczne różnice między chłopstwem a inteligencją. Świadczy o tym już pierwsza scena, będąca nieco przekornym dialogiem o wielkiej polityce między Dziennikarzem i Czepcem. Dziennikarz rad by utrzymać życie chłopów w atmosferze spokoju i sielanki:

Dziennikarz Niech na całym świecie wojna, byle polska wieś zaciszna, byle polska wieś spokojna" 

''Czepiec' Pon się boją we wsi ruchu. Pon nos obśmiwajom w duchu.- A jak my, to my się rwiemy  ''ino do jakiej bijacki.  Z takich, jak my, był Głowacki.'' A, jak myślę, ze panowie  duża by juz mogli mieć,  ino oni nie chcom chcieć!