Maasvlakte 2

In de Nota Zeehavens (2004) heeft het kabinet de ambitie uitgesproken om de internationale concurrentiekracht van de Nederlandse zeehavens te verbeteren, binnen de randvoorwaarden van leefomgeving en veiligheid. De uitbreiding van de Maasvlakte wordt daarbij gezien als een unieke kans om Rotterdam verder te laten uitgroeien tot de Noordwest Europese hub met deepsea-faciliteiten en daarmee een groeiend marktaandeel en een grotere aantrekkingskracht als vestigingsplaats te realiseren, en tegelijkertijd de kwaliteit van de leefomgeving in Rotterdam te verbeteren.

Het kabinet bevestigt met de PKB PMR (2006) dit beleidsvoornemen en geeft daaraan uitwerking op rijksniveau.

De bestaande en toekomstige Maasvlakte worden bestemd voor de ontwikkeling van de groeisectoren.

Zie in dit verband ook de Beslissing van wezenlijk belang 2 in de PKB PMR (2006): Het beoogde resultaat van het deelproject Landaanwinning is een nieuw haven- en industrieterrein in de Noordzee van ten hoogste 1000 hectare netto uitgeefbaar haven- en industrieterrein, aansluitend op het bestaande havengebied (de Maasvlakte). Een landaanwinning ten behoeve van haven- en industrieterrein wordt mogelijk gemaakt in het gebied dat begrensd wordt door de Euro-Maasgeul in het noorden, de verlengde demarcatielijn in het zuiden en in het westen door de lijnen zoals aangeduid op figuur 3.1.

Figuur 3.1 (zie bijlage 2: Kaartenoverzicht)

De bruto oppervlakte van de landaanwinning beslaat ongeveer 2500 hectare. Dit is het totale areaal vermindering van het zeegebied als gevolg van de landaanwinning.

Deze 2500 hectare bruto zijn opgebouwd uit:
 * 1000 hectare haven- en industrieterrein;
 * 750 hectare havenbekkens;
 * 500 hectare zeewering;
 * 250 hectare infrastructuur, wanneer 1,25:1 wordt gehanteerd als bruto-/ nettoverhouding voor het terreinoppervlak. Dit betekent dat voor iedere hectare uitgeefbaar terrein circa 0,25 hectare extra nodig is voor infrastructuur.