Impresjonizm w sztuce i poezji Młodej Polski

Impresjonizm - nurt w sztuce i literaturze zapoczątkowany w drugiej połowie XIX w.; nazwa pochodzi od tytuły obrazu "Impresja. Wschód słońca Claude'a Moneta oraz opinii jednego z krytyków, komentującego wystawę przyszłych impresjonistów w Paryżu, w 1874 r. Impresjoniści zerwali z dotychczasowym postrzeganiem sztuki (akademizmowi) poprzez pryzmat ideałów antycznego piękna. Twierdzili, że malowanie pejzaży w pracowniach mija się z celem; wynalezienie farby w tubkach w 1847 roku skłoniło malarzy do wychodzenia w plener. Artyści chcieli uchwycić w swych obrazach ulotne chwile, dlatego też ich dzieła wydają się być niedokończone, malowane szybkimi pociągnięciami pędzla, cenili bowiem chwilowe, szybko przemijające doznania. W sztuce i w literaturze to przede wszystkim postawienie na dźwięk, obraz, grę świateł i dynamikę; obrazy i sceny impresjonistyczne są zazwyczaj tajemnicze, melancholijne, oniryczne

Hasła pokrewne

 * Korespondencja (synteza) sztuk
 * Synestezja
 * Oniryzm