Συνεχής Δημιουργία

Θεωρία Συνεχούς Δημιουργίας

Θεωρία Σταθερής Κατάστασης

Κοσμολογική θεωρία που υποστηρίζει ότι στο Σύμπαν δημιουργείται συνεχώς ύλη από το κενό. Είναι γνωστή και ως θεωρία Σταθερής Κατάστασης.

Εισηγητές της θεωρίας έγιναν το 1948 οι Σερ Φρεντ Χόυλ, Χέρμαν Μπόντι και Τόμας Γκολντ όταν σε ξεχωριστές εργασίες τους υποστήριξαν ότι εκτός της Κοσμολογικής Αρχής πρέπει το Σύμπαν να είναι και σταθερής πυκνότητας. Αυτό ονομάστηκε τέλεια Κοσμολογική Αρχή.

Δεδομένης όμως της πειραματικά διαπιστωμένης διαστολής του Σύμπαντος για να παραμείνει σταθερή η πυκνότητά του θα έπρεπε να δημιουργείται Ύλη από το μηδέν.

Η θεωρία προχώρησε με την διατύπωση του Σερ Φρέντ Χόυλ που υποστήριξε ότι η δημιουργία από την ανυπαρξία ενός ατόμου Υδρογόνου ανά κυβική παλάμη κάθε 1,000,000,000 έτη είναι δυνατή και ικανή να κρατήσει την Πυκνότητα του Σύμπαντος σταθερή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, μολονότι δημιουργείται νέα ύλη από το μηδέν, το μοντέλο κατορθώνει να διατηρήσει την συνολική ποσότητα ενέργειας στο Σύμπαν σταθερή, με την ενέργεια αδρανείας της δημιουργούμενης ύλης να παρέχεται από την βαρυτική ενέργεια διαστολής του σύμπαντος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί διότι η βαρυτική δυναμική ενέργεια έχει αρνητικό πρόσημο και εξισορροπεί έτσι την θετική ενέργεια που περικλείεται στην δημιουργούμενη ύλη. Το μοντέλο κατορθώνει έτσι να είναι συμβατό με τις θεμελιώδεις αρχές διατήρησης της Φυσικής.

Ωστόσω, η θεωρία δεν μπορεί να εναρμονισθεί με κάποιες πειραματικές παρατηρήσεις όπως:
 * Τη διάχυτη ακτινοβολία μικροκυμάτων (Ακτινοβολία Υποβάθρου)
 * Την ανεπαρκή δημιουργία του αρίου Ηλίου στους αστέρες, ώστε να δικαιολογηθεί η τόσο μεγάλη ποσότητα του στοιχείου αυτού που υπάρχει στο Σύμπαν
 * Την μη-επιβράδυνση του Σύμπαντος όπως προβλέπεται από τη θεωρία
 * Το Φαινόμενο Ράιλ.

Βιβλιογραφία

 * Μανώλης Δανέζης και Στράτος Θεοδοσίου, "Το Σύμπαν που Αγάπησα, Εισαγωγή στην Αστροφυσική", Τόμος Β', 1999, Εκδόσεις Δίαυλος, ISBN 960-531-063-5