Notatnik Papy Simeone

Notatnik Papy Simeone 2001-2005 p.n.S.
Opis: To dobrze oprawiona księga zawierająca ok. 70 kartek pergaminu. Obwoluta z przodu i z tyłu posiada srebrne symbole O -> góra którą opływa woda ;) W środku zapisanyh zostało ok. 50 kartek fioletowym atramentem. Pismo jest dość czytelne, najprawdopodobniej pisane jedną ręką.

Przeczytanie zjmuje 2 tygodnie (po 8h. dziennie). Wymgany test % resplikt i s.j. klasyczny +10. Pisany jet dość archaicznymr. z b. licznymi wstawkami s.j.k.

Treść przedstawia relację Papy Simeone skierowaną do enigmatycznej postaci określanej "Pan". Pisze to w 1 os. l. poj. w trybie oznajującym i z niewielkimi akapitami trybu pytajacego. Jest to forma relacji, przemyśleń, planów. Zagadkowa jest postać "Khainea" - z kontekstu można odczytać toższmość znaczeniową z "Panem". Jednocześnie w kilku miejscach niemal przeciwstawia te dwie persony (do "Pana" się zwraca, o "Khainie" pisze). Wydaje się, iż Papa posiadał kontakt z "Panem", gdyż część zapisanych informacji stanowi jakby odpowiedź na nieumieszczone tam pytania. Kilka razy wspomnina również o miłościwej "Pani".

1. Pierwsze notatki opisują wielke zdarzenie jakie przeżył narrator. Otrzymał on widzenie u "Pan -a". "Dwadzieścia lat nauki, trudów, biedy, przeciwności minęło. Dzięki ci Panie, że zachciałeś podnieść na mnie swój wzrok!". Uczestniczył w jakiejś inicjacji, podczas której obecna była tlko kobieta, kórą znał i cenił. Oboje otrzymali zadana, Simeone miał gdzieś wyruszyć na południe, gdy ona miała zostać na miejscu. Otrzymał narrator od Pana tą księgę, jak i inne bliżej niesprecyzowane dary. 

2. Opisuje żegnanie się z bliżej nieprecyzowanymi osobtami. Traktuje je z lekcewarzeniem p8issząc o ich zaślepieniu i głupocie. Wydaje się, że opisuje swoją rodzinę. Jedynie swego "ojca" nazywa po imieniu ("Maynir"). Pisze o braciach (w liczbie mnogiej), ale nie o matce. Został przez nich obdarowany oraz otrzymał "ojcowskie błogosławieństwo - haha. Panie jesteś wspaniały".

3. Przedstawia podróż przez góry, spotykając sięz Walachami i podając się za "papę". W czasie wędrówki pakunki dźwigał osioł. Opisuje rozmowy kapłanów Morra, druidów. Pisze o zakazanych miejscach, któe zgodnie ze słowami Czuwającegozawierały "okruchy starożytniej cywilizacji".

4. Zatrzymuje się w pewnej osadzie. Po naradzie z Panem postanawia tu zostać. To osada kniazia Jaremiego. Jednakże istniał już opiekun wioski - Papa Gardić. Schronił się przez kilka dni w jaskini po czym napisał: "potknął się biedaczysko"

5. Opisuje przyjęcie i aklimatyzację w nowym miejscu. Przedstawia jak "wdziera" się w łaski kniazia i ludności. Postrzega u przywódcy i wśród całego plebsu głęboką zadrę w stostunku do Gepidów. Stara się podsycić opowieściami poglądy Jaremy. Maluje mu również rzekomych 12 dawnych przywódców Valaskich.

6. Po pół roku dawkuje żonie wodza - Jarosławi, truciznę mającą ją powoli zabijać. Wpływa ona bowiem "kojąco" na kniazia, który jest w niej beznamiętnie zakochany. Ona umiera powoli... bardzo długo. Kniaź wpada w szał, rozpacz... Papa oferuje jakoby pomoc i modlitwę za małżonkę. Wspomina również, że w jednych ze starożytnych miejsc odnalazł coś, co może ją utrzymać przy życiu. Papa Simeone zabiera ją do katakumb, gdzie nakłąda na nią jakieś zaklęcie.

7. Jaromira została "śmiertelnie" otruta. Nałożył na nią czar, który miał imitować ją jako trupa (z wyglądu). Na miejscu (w katakumbach) przestał podawać trutkę, ale zaczął faszerować ją środkami otumaniającymi. Oświadczył Jaremie, iż jest to klątwa rzucona przez Świętego Dymitra na Walachów. Objawia się ona rzekomo na członkach rodzin panująych i powoduje śmierć w straszliwych męczarniach. Tylko on (Papa Simeone) może zachamować ten proces - ale musi ona przebywać w staroytnych ("zabezpieczonych przed magią i klątwami") katakumbach. Podsyciło to nienawiść Jaremiego do Gepidów. Jak pochwalił sięPapa Simeone: "Je mi z ręki jak pies".

8. Kapłan chwali się, jak to pozostając w ukryciu manipulije Walachami za pomocą kniazia. Jego priorytety to:
 * zbadać "złą krew Walachów"
 * rozbudować swoją "Samotnię"
 * eksplorować okoliczne miejsca będące pozostałościami starożytnego księstwa "Transylwania"