Garbów

'''Garbów, ruina kościoła par. p.w. śś. Wojciecha i Leonarda''' Pierwotnie drewniany, wzniesiony k. XVII w.(?), rozbudowany 1731 - m.in. budowa zakrystii, po 1781 r. dobudowany murowany korpus nawowy i fasada; remontowany 1862, spalony 1915 przez wojska rosyjskie.

Barokowy. Orientowany. Pierwotny kościół drewniany, na planie krzyża greckiego wpisanego w kwadrat, z lekko wystającymi poza obrys kwadratu ramionami. Podczas rozbudowy w 1731 r. przedłużone prezbiterium, zamknięte trójbocznie i korpus w kierunku zachodnim, z dodaniem dwóch wież w fasadzie zachodniej oraz dobudowana murowana zakrystia. Wnętrze koscioła kryte drewnianym pseudosklepieniem kolebkowym i kopuła na skrzyżowaniu. Zachowana murowana z cegły część zachodnia, wzniesiona po 1781 r. - fasada i ściany korpusu nawowego. Fasada zachodnia trójosiowa, dwukondygnacyjna, opięta wielkim porządkiem z tzw. fałszywymi pilastrami z głowicami w formie gierowań gzymsu, szczyt trójosiowy z lizenami w małym porządku, o szerokości środkowej części fasady, zwieńczony trójkątnym tympanonem. Po bokach szczytu łagodne spływy. Otwory w fasadzie o kształcie prostokątnym: troje drzwi, dwa okna na osi fasady i cztery płyciny symetrycznie po bokach: dwie w górnej kondygnacji fasady i dwie w szczycie. Na placu po drewnianej częsci kościoła i pod częscią murowaną krypty.





Bibliografia: Górak J., Typy i formy drewnianej architektury sakralne4j Lubelszczyzny, "Kwartalnik Architektury i Urbanistyki" t. XXXII, (1987), nr 3-4, s. 239-251. Kowalczyk J., Architektura sakralna między Wisłą a Bugiem w okresie późnego baroku [w:] Dzieje Lubelszczyzny t. VI, Między Wisłą a Bugiem, cz. III, Kultura artystyczna, pod red. T. Chrzanowskiego, Lublin 1992, s. 38-118. Wójcik R., Kościoły Garbowa, Garbów 1997.