Wesele

Geneza
"Wesele" - Dramat Stanisława Wyspiańskiego napisany w 1901 roku (premiera: 16.03.1901). Bezpośrednim impulsem do napisania dramatu było autentyczne wesele poety, Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną, młodszą siostrą żony Włodzimierza Tetmajera. Wesele urządzono w domu Tetmajerów, w podkrakowskiej wsi Bronowice Małe, 20 listopada 1900 r. (relację znamy z opisu uczestnika zabaw Tadeusza Boya-Żeleńskiego "Plotka o "Weselu" Wyspiańskiego" - odczyt wygłoszony 7.12.1922 r. w teatrze Polskim w Warszawie przed premierą w reż. Aleksandra Zelwerowicza) Ślub inteligenta z wiejską dziewczyną był jednym z serii związków zawieranych zgodnie z młodopolska "chłopomanią", według której małżeństwo takie traktowano jako szansę odrodzenia społeczeństwa końca XIX w. Szczególne spotkanie pochodzących z różnych środowisk gości weselnych miało miejsce w listopadzie (miesiącu rocznicy powstania), a Kraków (miasto artystów cieszący się swobodą tworzenia) biesiadowało z galicyjską biedotą, w której żyły tradycje chłopskiego udziału w zrywach zbrojnych (powstanie kościuszkowskie) Nastrojowo-symboliczny, pełen aluzji dramat składa się z trzech aktów podzielonych na 105 scen.

Czas i miejsce akcji
Noc 20/21 listopada 1900 roku, dom malarza Włodzimierza Tetmajera w Bronowicach Małych. Wydarzenia rozgrywają się w świetlicy, do której dochodzi muzyka z izb tanecznych